Zekerheid in je leven is een groot goed. x92s Ochtends komt de zon op, x92s avond gaat x91ie weer onder, op vrijdagmiddag begint het weekend en op maandagochtend mag je weer naar het werk. Hoewel dit laatste in tijden van crisis natuurlijk geen vaststaand gegeven meer is. Maar voorlopig ga ik er maar vanuit dat ik de komende maandagochtenden niet opeens door de baas aan de voordeur wordt opgewacht met de mededeling dat ik niet meer hoef te komen werken. Ik vind het dus fijn om te weten waar ik aan toe ben.

Schoonzus en broer(tje) denken er gelukkig ook zo over, en vonden het helemaal geen probleem om na de twintig weken echo met ons te delen dat ze een zoon verwachten. En dat het het hij helemaal compleet in elkaar gezet was, het hij hoeft alleen nog wat te groeien voordat het hij naar buiten mag.

Fijn zo, een neefje. Een nichtje was ook meer dan welkom geweest hoor, maar ik vind een neefje om mee te wennen aan mijn oom-schap toch makkelijker. Ben per slot van rekening jarenlang welpenleiding geweest, dus veel meer in-to de grappen, grollen en streken van kleine mannetjes (om over de ervaringen met kleine broertjes maar te zwijgen). Vraag ik daarna aan broer(tje) en schoonzus om een nichtje, om het geheel compleet te maken.

Alleen de naam blijft geheim. En hoewel ik daar eerst helemaal niet zo mee bezig was, word ik nu toch wel een beetje nieuwsgierig. Dus toen A. en ik met een x91jongenscadeautjex92 naar de aankomende ouders togen, deden we daar een kaartje bij met de tekst: "Op de helft! Bijna welkom: <gevolgd door alle jongensnamen die wij maar konden verzinnen en die op het kaartje paste>". Nadat we het kaartje gegeven hadden hoorde ik de aankomende ouders in de gang tegen elkaar fluisteren "hij staat er niet bij hxe8?" Mooi! Weer een hele rits namen die ik van mijn lijstje af kan strepen.

Nu is het alleen nog een kwestie op de aankomende pappa op zijn aankomende huwelijk zo dronken te voeren dat hij mij de naam vast wel toevertrouwt. Je leunt toch een beetje op je ceremoniemeester/getuige op zox92n dag, dus kat in x92t bakkie.

Eigenlijk heb ik geen idee meer welke namen we precies op het kaartje hebben gezet. En eigenlijk maakt dat ook helemaal niets uit. Toch? Hoewel ik wel weet dat xe9xe9ntje er niet tussen stond. Guus. En dat lijkt mij nou een leuke naam. In ieder geval om neefje mee aan te spreken totdat hij zijn opwachting maakt. En daarna horen we het wel van pa en ma. Dus tot die tijd: bijna welkom, kleine Guus!

P.S. mocht ik de naam die ze voor hem hebben uitgezocht nou niets vinden, dan kan ik x91m ook gewoon Guus blijven noemen toch? Je mag als suiker-oom best een beetje inspraak hebben, vindt u niet? Het gaat me per slot van rekening nog genoeg kosten, zox92n neefje (ik raak nu al niet uitgekeken bij de speelgoedwinkels en kan niet wachten tot hij een beetje kan lopen). En daarbij: zoveel kinderen worden meertalig opgevoedt, het zal heus geen traumax92s geven wanneer een neefje meernamig wordt.